ในบทที่ 2
ไม่ใช่เหยียบเท้าข้างนอกวงเลี้ยวแรง ๆ แต่ให้เคลื่อนร่างกายไปยังตำแหน่งที่น้ำหนักตัวสามารถถ่ายลงสู่เท้านั้นได้โดยตรง
นั่นคือสิ่งที่ผมได้บอกไปแล้ว
จากนี้ไป เราจะฝึกนำการเคลื่อนไหวนั้นไปใช้กับการเข้าเทิร์นจริง
แต่ไม่จำเป็นต้องเริ่มฝึกด้วยการเลี้ยวต่อเนื่องทันที
ในการเลี้ยวต่อเนื่องจริง
- เปลี่ยนเข้าสู่โค้งถัดไป
- ปรับความเร็ว
- เคลื่อนไหวตามการเคลื่อนที่ของสกี
- ตรวจสอบบริเวณรอบตัว
จำเป็นต้องทำหลายอย่างในลักษณะนั้นพร้อมกัน
จากนั้นก็จะจดจ่อกับการถ่ายน้ำหนักลงบนสกีข้างนอกวงเลี้ยวไม่ได้ และมีแนวโน้มกลับไปใช้วิธีเดิมที่ฝืนหมุนสกีด้วยแรงขา
ดังนั้นในช่วงแรก เราจะแยกฝึกเทิร์นทีละครั้ง
เป้าหมายของบทนี้ไม่ใช่การเลี้ยวต่อเนื่องให้สวยงาม
ฝึกจับความรู้สึกที่สกีเลี้ยวอย่างเป็นธรรมชาติ อันเป็นผลจากการเคลื่อนร่างกายไปอยู่เหนือเท้าข้างนอกวงเลี้ยว
ให้จดจ่อกับจุดนี้เพียงอย่างเดียว
แบบฝึก 1: เลี้ยวเพียงหนึ่งโค้ง
ก่อนอื่น เลือกทางลาดชันน้อยที่กว้างและมีคนน้อย
เริ่มจากท่าสกีรูปลิ่มโดยไม่เพิ่มความเร็ว
ก่อนฝึก กรุณาตรวจสอบความปลอดภัยรอบตัวและบริเวณด้านบนทางลาดก่อน
เมื่อเริ่มไถลไปด้วยความเร็วต่ำแล้ว
เคลื่อนศีรษะ ไหล่ และสะโพกไปอยู่เหนือเท้าข้างนอกวงเลี้ยว
ตอนนี้อย่าบิดเท้าเพื่อเปลี่ยนทิศทางของสกี
ไม่จำเป็นต้องออกแรงผลักแรง ๆ ด้วย
เคลื่อนร่างกายไปอยู่เหนือเท้าข้างนอกวงเลี้ยว แล้วรอให้สกีเริ่มเลี้ยวเองอย่างเป็นธรรมชาติ
เมื่อถ่ายน้ำหนักไปยังสกีด้านนอกโค้งได้อย่างถูกต้อง สกีจะเลี้ยวได้เองอย่างเป็นธรรมชาติ
ทำเทิร์นหนึ่งครั้งให้จบต่อไปจนหันขวางทางลาด แล้วหยุด
ทำไมต้องหยุดหลังจากทุกเทิร์น?
ด้วยการหยุดหลังจากทุกเทิร์น
สกีเลี้ยวเพราะเคลื่อนร่างกาย หรือเพราะบิดเท้า?
จะตรวจสอบสิ่งนั้นได้ง่ายขึ้น
ในการเลี้ยวต่อเนื่อง แม้ใช้เพียงแรงส่งหรือแรงดีดกลับ ก็อาจเข้าสู่โค้งถัดไปได้
ด้วยเหตุนี้ แม้จะไม่ได้ถ่ายน้ำหนักลงบนสกีข้างนอกวงเลี้ยวอย่างถูกต้อง ก็ยังอาจเล่นสกีไปได้แบบพอถูไถ
แต่เมื่อทำเทิร์นเพียงครั้งเดียวอย่างละเอียดรอบคอบ ก็ไม่สามารถกลบเกลื่อนข้อผิดพลาดได้
หากคุณยังไม่สามารถถ่ายน้ำหนักไปอยู่เหนือเท้าข้างนอกวงเลี้ยวได้
- สกียังไม่เริ่มเลี้ยว
- รู้สึกอยากหันสกีออกด้านข้างอย่างกะทันหัน
- น้ำหนักยังค้างอยู่ที่เท้าข้างในวงเลี้ยว
- ร่างกายส่วนบนเอนล้มเข้าด้านในโค้ง
จึงเกิดเหตุการณ์ในลักษณะนั้น
เพราะอย่างนั้น ก่อนอื่นเราต้องทำเทิร์นทีละครั้งให้มั่นคง
แบบฝึก 2: รอจนกว่าสกีจะเริ่มเลี้ยว
แม้คุณจะคิดว่ากำลังลงน้ำหนักบนเท้าข้างนอกวงเลี้ยวอยู่ แต่หากสกีไม่ยอมเลี้ยวสักที คุณก็มักอยากบิดเท้าอย่างรวดเร็ว
แต่หากหมุนสกีตรงนี้ ก็จะกลายเป็นการเล่นแบบเดิมที่เคยทำมา
เมื่อคุณเคลื่อนร่างกายไปอยู่เหนือเท้าข้างนอกวงเลี้ยวแล้ว
อย่าพยายามบังคับให้สกีเลี้ยวด้วยตัวเอง ให้รอจนกว่าสกีจะเริ่มเลี้ยวอย่างเป็นธรรมชาติ
เมื่อถ่ายน้ำหนักลงบนสกีคาร์ฟวิงอย่างถูกต้อง รูปทรงของสกีจะทำให้มันเลี้ยวเองตามธรรมชาติ
สิ่งที่ต้องการตรวจสอบในการฝึกนี้คือ
แม้จะไม่บังคับเปลี่ยนทิศทางสกีด้วยตัวเอง เมื่อยืนลงน้ำหนักบนเท้าข้างนอกวงเลี้ยว สกีก็จะเลี้ยว
นั่นคือความรู้สึกแบบนั้น
ช่วงแรกต่อให้เลี้ยวเป็นวงกว้างก็ไม่เป็นไร
ให้ความสำคัญกับการตรวจสอบว่าเลี้ยวได้ด้วยการถ่ายน้ำหนักลงบนสกีข้างนอกวงเลี้ยวหรือไม่ มากกว่าการปรับรูปทรงเทิร์นให้สวยงาม
และต้องอดทนไม่ขยับส่วนที่อยู่ต่ำกว่าสะโพกเด็ดขาด จนกว่าจะเริ่มเข้าเทิร์นจริง ๆ
หากทำเช่นนั้น
ผลคือกลายเป็นการฝืนบิดสกี และทำลายการเลี้ยวที่เกิดขึ้นอย่างเป็นธรรมชาติจากการลงน้ำหนักตรงไปยังเท้าข้างนอกวงเลี้ยวด้วยตัวเอง
แบบฝึก 3: ค่อย ๆ ลดความกว้างของท่าพลาว
เมื่อสามารถลงน้ำหนักบนสกีข้างนอกวงเลี้ยวได้ในการเลี้ยวโดยให้สกีเป็นรูปตัววีแล้ว ให้ค่อย ๆ หุบความกว้างของท่าสกีรูปลิ่มลง
ตรงนี้ก็ไม่ต้องเปลี่ยนวิธีใช้ร่างกาย
- ในการเลี้ยวขวา ให้เคลื่อนศีรษะ ไหล่ซ้าย และสะโพกซ้ายไปอยู่เหนือเท้าซ้าย
- ในการเลี้ยวซ้าย ให้เคลื่อนศีรษะ ไหล่ขวา และสะโพกขวาไปอยู่เหนือเท้าขวา
เมื่อหุบระยะยืนให้แคบลง ก็จะกลบเกลื่อนข้อผิดพลาดได้ยากกว่าตอนใช้ท่าสกีรูปลิ่ม
เมื่อหุบระยะยืนให้แคบลงและความเร็วเพิ่มขึ้น กลับควรเคลื่อนไหวให้มากขึ้น
หากยังไม่สามารถถ่ายน้ำหนักไปอยู่เหนือเท้าข้างนอกวงเลี้ยวได้ เท้าข้างในวงเลี้ยวอาจกลายเป็นอุปสรรค หรือร่างกายอาจล้มเอียงเข้าไปด้านในโค้ง
ในทางกลับกัน เมื่อถ่ายน้ำหนักตัวไปที่เท้าข้างนอกวงเลี้ยว เท้าข้างในวงเลี้ยวจะเบาลง จึงทำให้สามารถนำสกีข้างในเข้ามาใกล้สกีข้างนอกได้ง่ายขึ้นโดยไม่ต้องฝืนบังคับ
แต่ไม่ควรให้การจัดสกีทั้งสองข้างให้ขนานกันเป็นสิ่งสำคัญอันดับแรก
การถ่ายน้ำหนักลงบนสกีข้างนอกวงเลี้ยวอย่างตรงและถูกต้องต้องมาก่อนการพยายามจัดสกีให้ขนานกัน
หากการเคลื่อนตัวไปลงน้ำหนักบนเท้าข้างนอกวงเลี้ยวเสียรูปแบบ ให้กลับไปฝึกท่าพลาวอีกครั้ง
ในความเป็นจริงอาจดูธรรมดามาก แต่
การตรวจสอบท่าทางอย่างละเอียดด้วยการเลี้ยวแบบไถหิมะเป็นรูปลิ่มเช่นนี้ จะช่วยให้การเลี้ยวโดยให้สกีขนานกันสมบูรณ์ขึ้นอย่างเป็นธรรมชาติ
แม้แต่ผู้เล่นสกีระดับสูงตั้งแต่ SAJ ระดับ 1 ขึ้นไป การฝึกพื้นฐานที่ดูธรรมดาเหล่านี้อย่างสม่ำเสมอและจริงจังจนชำนาญต่างหากที่จะนำไปสู่การลงน้ำหนักบนสกีข้างนอกได้อย่างแท้จริง และช่วยยกระดับทักษะการเล่นสกี
ลองตั้งใจใส่ใจกับเรื่องที่พูดถึงในครั้งนี้อีกครั้งกันครับ!
การเปลี่ยนแปลง 3 อย่างที่เกิดขึ้นเมื่อทำได้ถูกต้อง
เมื่อคุณสามารถลงน้ำหนักตรงไปยังเท้าข้างนอกวงเลี้ยวได้แล้ว จะเริ่มเห็นการเปลี่ยนแปลงต่อไปนี้ในการเล่นสกี
1.สกีข้างนอกจะโคลงเคลงน้อยลง
เพราะน้ำหนักตัวถ่ายไปยังสกีด้านนอกโค้ง สกีจึงมั่นคงบนพื้นหิมะ
ความรู้สึกที่สกีด้านนอกโค้งหลุดออกไปด้านนอกอย่างกะทันหันหรือสั่นกระตุกถี่ ๆ จะค่อย ๆ ลดลง
2.สกีสามารถเลี้ยวได้โดยไม่ต้องฝืนหมุนสกี
แม้ไม่บิดเท้า สกีด้านนอกโค้งก็จะเริ่มวาดแนวโค้งอย่างเป็นธรรมชาติ
ไม่จำเป็นต้องหันสกีออกด้านข้างอย่างกะทันหันอีกต่อไป ทำให้การเลี้ยวราบรื่นขึ้น
3.ลดการเกร็งขาโดยไม่จำเป็น
คุณจะสามารถใช้น้ำหนักตัวแทนการใช้เพียงกำลังขาในการกดสกี
ผลก็คือแรงเกร็งส่วนเกินที่สะสมอยู่ในต้นขาจะลดลง ทำให้เข้าเทิร์นได้สบายกว่าเดิม
เมื่อฝึกแล้วไม่ได้ผล อย่าเพิ่มความยากของการฝึก
แม้ระหว่างฝึกความเร็วจะเพิ่มขึ้นหรือเลี้ยวได้ไม่มั่นคง ก็อย่าพยายามเหยียบเท้าข้างนอกวงเลี้ยวให้แรงขึ้น
หากอยู่ในสภาพนั้น ระดับความยากของการฝึกก็สูงเกินไป
- ย้ายไปยังทางลาดที่ชันน้อยกว่า
- ลดความเร็วตอนเริ่มต้น
- เพิ่มความกว้างของท่าสกีรูปลิ่ม
- หยุดฝึกเลี้ยวต่อเนื่อง แล้วกลับไปฝึกเลี้ยวทีละหนึ่งโค้ง
วิธีนี้จะช่วยสร้างสถานการณ์ที่คุณสามารถจดจ่อกับการเคลื่อนร่างกายไปหาเท้าข้างนอกวงเลี้ยวได้เพียงอย่างเดียว
แทนที่จะฝืนฝึกซ้ำ ๆ บนทางลาดที่ยาก การฝึกให้จับความรู้สึกที่ถูกต้องบนทางลาดง่าย ๆ จะช่วยให้พัฒนาฝีมือได้เร็วกว่า
สรุปบทที่ 3
เพื่อฝึกการลงน้ำหนักตรงไปที่เท้าข้างนอกวงเลี้ยว ไม่จำเป็นต้องเลี้ยวต่อเนื่องให้สำเร็จตั้งแต่แรก
ก่อนอื่น
- เลี้ยวเพียงหนึ่งโค้ง
- เคลื่อนร่างกายไปอยู่เหนือเท้าข้างนอกวงเลี้ยว
- รอจนสกีเริ่มเลี้ยวเองตามธรรมชาติ
- เมื่อทำได้แล้ว ให้ค่อย ๆ ลดความกว้างของท่าสกีรูปลิ่มลง
ให้ฝึกตามลำดับนี้
เป้าหมายไม่ใช่การเลี้ยวที่เกิดจากการฝืนหมุนสกี
นี่คือการเลี้ยวที่สกีเลี้ยวเองอย่างเป็นธรรมชาติ อันเป็นผลจากการเคลื่อนร่างกายไปอยู่เหนือเท้าข้างนอกวงเลี้ยว
การเลี้ยวด้วยขอบสกีโดยไม่ไถลออกด้านข้างอย่างคมชัดด้วยความเร็วสูงนั้น เงื่อนไขสำคัญไม่ใช่การบังคับสกีอย่างชำนาญ แต่คือการยืนลงน้ำหนักบนสกีได้อย่างเป็นธรรมชาติระหว่างเคลื่อนลงตามทางลาด โดยไม่พยายามออกแรงหรือบังคับสกีเกินความจำเป็น
ยิ่งเป็นคนที่ฝีมือพัฒนาได้ยาก ยิ่งควรตรวจสอบว่าตัวเองกำลังฝืนออกแรงหรือบังคับสกีมากเกินไปในระหว่างการเลี้ยวหรือไม่!
หากสามารถลดการออกแรงหรือการกระทำที่ไม่จำเป็นต่อสกีลงได้แม้เพียง 1% คุณภาพและความสมบูรณ์ของคาร์ฟวิงเทิร์นจะดีขึ้นอย่างมากแน่นอน!
ฤดูกาลนี้อยากให้ลองลงมือฝึกดูนะครับ!





