【ตอนที่ 2】เหตุผลที่ผมกลัวเนินหิมะลูกเล็ก ๆ ไม่ใช่เรื่อง ‘เทคนิค’

สวัสดีครับ!
ผมคือ Naoki นักสกีชาวญี่ปุ่นที่ทุ่มเทให้สกีอย่างเต็มที่ตลอดชีวิต ผมเชี่ยวชาญการสอบสกี SAJ ของญี่ปุ่น และได้ช่วยให้นักสกีจำนวนมากสอบผ่าน

ในวิดีโอครั้งที่แล้ว
เนื้อหานี้เกี่ยวกับการฝึกไถลด้านข้างโดยวางสกีขวางทางลาดบนลานสกีที่ปรับหิมะเรียบ ซึ่งเป็นจุดเปลี่ยนที่ทำให้ผมเปลี่ยนจากการมองเนินหิมะลูกเล็ก ๆ ว่า 'น่ากลัว' เป็น 'สนุก' ได้

ครั้งนี้เราจะก้าวไปอีกขั้น
‘ทำไมถึงกลัวเนินโมกุล?’ ความกลัวนั้นแท้จริงคืออะไร และจะค่อย ๆ เอาชนะโดยไม่ฝืนตัวเองได้อย่างไร?

นี่คือประเด็นที่ผมจะพูดถึง

สาเหตุที่แท้จริงของ 'ความกลัว' ที่คนจำนวนมากมีคืออะไร?

ในบรรดาคำปรึกษาที่ผมได้รับบ่อย ๆ

ผู้ที่มีปัญหากังวล

ผมยังไม่เคยเข้าไปบนเนินหิมะลูกเล็ก ๆ เลยสักครั้ง... เพราะกลัวจึงหลีกเลี่ยงมาตลอด

ก็มีคนแสดงความคิดเห็นแบบนั้น

ที่จริงแล้ว 'ความกลัวเนินหิมะลูกเล็ก ๆ' นี้

สาเหตุไม่ได้มาจากการขาดทักษะการเล่นสกีเพียงอย่างเดียว!

สาเหตุที่แท้จริงคือ

สาเหตุอยู่ที่ ‘ความกังวลคลุมเครือและคาดเดาไม่ได้’ เพราะ ‘ไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น’!

  • ไม่รู้ว่าควรเข้าเทิร์นตรงไหน
  • ไม่รู้ว่าจะหยุดอย่างไร
  • ไม่รู้ว่าควรรับมืออย่างไรเมื่อความเร็วเพิ่มขึ้น

กล่าวคือ
ท้ายที่สุดแล้ว ‘การไม่รู้ว่าควรทำอย่างไร’ นั่นเองที่นำไปสู่ ‘ความกลัว’!

เมื่อเข้าใจสาเหตุที่แท้จริงของความกลัว ก็จะมองเห็นวิธีรับมือ

ถ้าอย่างนั้น เรามาจัดการกับความ 'ไม่รู้' นั้น
จะเปลี่ยนจาก 'ไม่รู้' ให้กลายเป็น 'เข้าใจ' ได้อย่างไร?

นั่นคือค่อย ๆ ทำความคุ้นเคยกับเนินหิมะลูกเล็ก ๆ 'ตามลำดับ' ขั้นตอนการพัฒนาฝีมือคือ

ตัวอย่างเช่น
แทนที่จะพยายามเล่นสกีต่อเนื่องตั้งแต่แรก

‘เล่นสกีผ่านเนินโมกุลเพียง 1 ลูกแล้วหยุด’

เพียงแค่นี้ก็สามารถทำความเข้าใจรูปทรงของเนินหิมะลูกเล็ก ๆ และความเปลี่ยนแปลงของภูมิประเทศได้ภายใน ‘ขอบเขตที่ปลอดภัย’

หากหยุดได้ไม่ดี จะออกจากเส้นทางก็ได้

และ 'สามารถหยุดได้ด้วยการไถลของสกี' 'เพียงจัดทิศทางให้ถูกต้อง ก็จะไม่เร่งความเร็วจนควบคุมไม่ได้'

เมื่อความรู้สึกว่า 'ปลอดภัยและวางใจได้' ค่อย ๆ สะสมเพิ่มขึ้น ความกลัวก็จะลดลงไปเองอย่างเป็นธรรมชาติ

เริ่มจากขั้นตอนนี้ก่อน

บทเรียนเคล็ดลับสั้น ๆ ในครั้งนี้

สิ่งที่ผมอยากแนะนำในวันนี้คือ
‘ยังไม่ต้องเข้าไปในเนินโมกุลจริง ๆ ก็ได้ แค่สวมสกีแล้วลองเข้าไปใกล้จนถึงตำแหน่งก่อนเนินโมกุลลูกแรก’คือ

คุณอาจคิดว่า ‘เอ๊ะ แค่นั้นก็พอแล้วหรือ?’ แต่

ที่จริงแล้ว ตั้งแต่ตรงนี้เป็นต้นไป
นี่คือสิ่งที่สร้างความแตกต่างระหว่าง 'คนที่เล่นสกีเป็น' กับ 'คนที่เล่นสกีไม่เป็น'!

สิ่งสำคัญไม่ใช่แค่การดูเท่านั้น
นั่นก็คือ 'การสังเกตไปพร้อมกับคิดวิเคราะห์'

ลองมองดูเนินหิมะลูกเล็ก ๆ โดยนึกถึงสิ่งต่อไปนี้

  • ตำแหน่งของเท้าคุณสัมพันธ์กับเนินหิมะลูกเล็ก ๆ อย่างไร?
  • ตรงไหนน่าจะเริ่มเข้าเทิร์นได้? และตำแหน่งไหนที่น่าจะหยุดด้วยการไถลของสกีได้?
  • ลองจำลองในหัวดูว่า ‘ถ้าต้องไถสกีลงจากตรงนี้ตอนนี้...?’

หากคุณสามารถนึกภาพลำดับขั้นการพัฒนาที่ผมแนะนำในคอร์สเนินหิมะลูกเล็ก ๆ แบบเสียค่าเรียนประกอบการคิดฝึกไปด้วย ก็จะเล่นสกีบนเนินได้เร็วขึ้น

และหากรู้สึกว่าพอทำได้ ผมก็แนะนำให้ลอง 'ไถลสกีผ่านเนินโมกุลเพียง 1 ลูกลงมา' ด้วย

ทำโดยตั้งใจว่าจะหยุดก็ได้ครับ
ไม่จำเป็นต้องเล่นสกีให้ลื่นไหลเลย

สิ่งสำคัญที่สุดคือรู้ลำดับขั้นตอนในการพัฒนาจนเล่นสกีบนเนินหิมะลูกเล็ก ๆ ได้ และหากเป็นไปได้ ให้ลองเข้าเนินแม้เพียง 1 ลูก

เรื่องนี้อาจดูเป็นเรื่องธรรมดาอยู่แล้ว แต่
นี่จะเป็นก้าวแรกในการลดความกลัวเนินหิมะลูกเล็ก ๆ

ครั้งหน้า 'ก้าวแรกของการเข้าไปเล่นบนเนินหิมะลูกเล็ก ๆ จริง ๆ'

ครั้งนี้ผมได้พูดถึง 'สาเหตุที่แท้จริงของความกลัวเนินหิมะลูกเล็ก ๆ' และ 'วิธีค่อย ๆ สร้างความคุ้นเคยเป็นขั้นตอน' เพื่อเอาชนะความกลัวนั้น

สำหรับครั้งต่อไป

เกี่ยวกับ ‘ขั้นตอนแรกในการเข้าไปเล่นบนเนินโมกุลจริง ๆ’ ว่า ‘จะผ่านเนินโมกุลทีละ 1 ลูกลงไปอย่างไร’

ผมจะใช้เรื่องนี้เป็นหัวข้อหลักในการอธิบาย

อย่าลืมติดตามตอนต่อไปด้วยนะครับ!

หากคุณชอบบทความนี้
ติดตามกันด้วยนะครับ!