สวัสดีครับ!
ผมคือ Naoki นักสกีชาวญี่ปุ่นที่ทุ่มเทให้สกีอย่างเต็มที่ตลอดชีวิต ผมเชี่ยวชาญการสอบสกี SAJ ของญี่ปุ่น และได้ช่วยให้นักสกีจำนวนมากสอบผ่าน
ขอบคุณที่ติดตามคอร์สแบบเป็นขั้นตอนเพื่อให้เล่นสกีบนเนินหิมะลูกเล็ก ๆ ได้อย่างสนุก!
ในครั้งแรกนี้
จุดเปลี่ยนที่ช่วยให้ผมเอาชนะความกลัวเนินหิมะลูกเล็ก ๆ
ผมจะพูดถึงเรื่องนั้น
เรื่องจริงในช่วงที่ผมยังกลัวเนินหิมะลูกเล็ก ๆ
พูดตามตรง…
ตอนแรกผมเองก็กลัวเนินหิมะลูกเล็ก ๆ มากครับ (ร้องไห้)
- แถมความเร็วยังมากเกินไปด้วย
- และร่างกายก็ไม่เคลื่อนไหวอย่างที่ต้องการ
- แถมยังเสียการทรงตัว ล้มแล้วก็เจ็บอีก...
เหนือสิ่งอื่นใด
‘สถานที่น่ากลัวที่ควบคุมอะไรไม่ได้’
นั่นคือความรู้สึกของผมในตอนนั้น
ตอนที่ผมยังเรียนประถม เคยมีครั้งหนึ่งที่รวบรวมความกล้าลองเข้าไปเล่นบนเนินหิมะลูกเล็ก ๆ แต่...
ผมเสียการทรงตัวล้มลงจนทั้งไม้สกีและสกีกระเด็นไปหมด ผู้ใหญ่รอบข้างถึงกับเป็นห่วงและถามว่า 'เป็นอะไรไหม?'...
ผมจำได้ว่าตอนนั้นทั้งอายทั้งเจ็บตัว จนลุกขึ้นไม่ไหว
นาโอกิผมจะไม่เข้าเนินหิมะลูกเล็ก ๆ อีกแล้ว...
จนถึงตอนนี้ผมยังจำได้ชัดเจนว่าตอนนั้นคิดแบบนั้น (หัวเราะ)
'ความรู้สึกบางอย่าง' ที่กลายเป็นจุดเปลี่ยน
หลังจากนั้นเวลาผ่านไปนานพอสมควร เมื่อผมเข้าเรียนมหาวิทยาลัย ผมเริ่มตั้งเป้าสอบผ่านการทดสอบสกี SAJ และมาถึงช่วงที่จำเป็นต้องฝึกเล่นสกีบนเนินหิมะลูกเล็ก ๆ ด้วย
การฝึกอย่างหนึ่งทำให้มุมมองของผมต่อเนินหิมะลูกเล็ก ๆ เปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง
นั่นคือ...
‘การไถลด้านข้างบนลานหิมะที่ปรับเรียบ’นั่นเอง!
การไถลด้านข้างโดยวางสกีขวางทางลาดอาจดูเป็นการฝึกที่ธรรมดาไม่น่าสนใจ แต่
โดยรักษาร่างกายให้หันลงทางลาดอย่างมั่นคง
เล่นสกีโดยทำให้เฉพาะสกีไถลออกด้านข้าง
เมื่อผมจับความรู้สึกนี้ได้ใช้การไถลของสกีเพื่อสร้าง 'ความรู้สึกว่าสามารถควบคุมความเร็วได้แม้อยู่บนเนินหิมะลูกเล็ก ๆ'ก็ค่อย ๆ กลายเป็นทักษะที่ผมทำได้
จากนั้นผมเรียนรู้การเล่นตามผนังด้านข้างของเนิน และค่อย ๆ คุ้นเคยกับเนินโมกุล จึงถือว่าพัฒนาฝีมือมาด้วยเส้นทางที่ค่อนข้างแปลกหน่อยครับ (หัวเราะ)
สำหรับเนินหิมะลูกเล็ก ๆ ที่เมื่อก่อนผมควบคุมไม่ได้เลย
เนินหิมะลูกเล็ก ๆ ไม่ได้ทำให้ควบคุมความเร็วจนไม่ได้เสมอไปนี่นา
แม้บนเนินหิมะลูกเล็ก ๆ ก็ยังปรับการเล่นสกีได้
ในทันทีที่รู้สึกได้เช่นนั้น
ความกลัวเนินหิมะลูกเล็ก ๆ ของผมค่อย ๆ ลดลง
บทเรียนเคล็ดลับสั้น ๆ ในครั้งนี้
ดังนั้น สิ่งที่ผมอยากบอกในครั้งนี้ก็คือ
ฝึก 'การไถลด้านข้างโดยวางสกีขวางทางลาด พร้อมหันลำตัวออกนอกโค้งเมื่อเทียบกับแนวสกีและหันลงทางลาด' บนลานสกีที่ปรับหิมะเรียบ
ลองทำสิ่งนี้ดูครับ!
นั่นคือความหมายครับ
มีประเด็นสำคัญ 2 ข้อ
① อย่าหันลำตัวไปด้านข้าง ให้เปิดลำตัวหันลงทางลาดอย่างชัดเจน
หันร่างกายลงทางลาด‘ท่าหันลำตัวออกด้านนอกโค้ง’สร้างท่าทางนั้นให้มั่นคง พร้อมระวังไม่ให้เอนตัวไปด้านหลัง‘ตำแหน่งและท่าทางร่างกาย’ตรวจสอบสิ่งนั้น
ควรตั้งใจรักษาตำแหน่งมือทั้งสองข้างให้อยู่ทางด้านลาดลง
② ปรับความเร็วด้วยการควบคุมระดับการไถลของสกี
ความเร็วในการเล่นสกีจะเปลี่ยนไปตามปริมาณหิมะที่ไถออก
ตำแหน่งของจุดศูนย์กลางมวลของร่างกายทำให้มุมขอบสกีเปลี่ยนไป ส่งผลให้ปริมาณหิมะที่ไถออกและความเร็วเปลี่ยนตาม
เราเรียกสิ่งนี้ว่าปริมาณการไถลของสกี ซึ่งเป็นหลักการเดียวกับพื้นฐานของการเลี้ยววงกว้างและการเลี้ยววงสั้นบนลานหิมะที่ปรับเรียบ
ให้ใส่ใจกับ 2 จุดนี้ และฝึกการไถลด้านข้างโดยวางสกีขวางทางลาดอย่างมี ‘เป้าหมาย’ ไม่ใช่เพียงไถลไปด้านข้างเฉย ๆ
นำความรู้สึกและการเคลื่อนไหวนี้ไปใช้ขณะเล่นสกีบนเนินหิมะลูกเล็ก ๆ
เพียงแค่ใส่ใจกับเรื่องนี้ ความกลัวเนินหิมะลูกเล็ก ๆ ก็น่าจะลดลงได้มากแล้ว
จากนี้ไป มาฝึกซ้ำ ๆ โดยตั้งเป้าให้สามารถควบคุมสกีได้อย่างอิสระขณะลงเนินหิมะลูกเล็ก ๆ กัน!
ครั้งหน้า‘ทำไมเราถึงกลัวเนินโมกุลตั้งแต่แรก?’
ครั้งนี้ผมได้เล่าจากประสบการณ์ของตัวเอง ทั้ง 'จุดเปลี่ยนที่ทำให้ไม่กลัวเนินหิมะลูกเล็ก ๆ อีกต่อไป' และ 'วิธีฝึกที่ได้ผลในตอนนั้น'
ครั้งหน้า
‘ทำไมเราถึงกลัวเนินโมกุลตั้งแต่แรก?’
ภายใต้หัวข้อ
การเข้าใจสาเหตุที่แท้จริงของความกลัว และแนวคิดในการค่อย ๆ สร้างความคุ้นเคยโดยไม่ฝืนตัวเองผมจะพูดถึงเรื่องนี้ครับ!
ฝากติดตามและรอชมตอนต่อไปด้วยนะครับ





