
ถ้าอย่างนั้น ไปขั้นตอนต่อไปกัน!
ในขั้นตอนก่อนหน้านี้…
ก่อนอื่น ให้เคลื่อนไหวขึ้นลงให้มากเพื่อสร้างจังหวะการเคลื่อนไหวที่ชัดเจน!
เราได้ลองฝึกแบบนั้นมาแล้ว แต่จากนี้จะพัฒนาไปสู่ระดับที่นำไปใช้จริงได้มากขึ้น!
ทิศทางการเคลื่อนจุดศูนย์กลางมวลของร่างกาย
เช่นเดียวกับครั้งก่อน ๆ
หากเพียงเคลื่อนไหวขึ้นลงตามปกติ น้ำหนักบนสกีก็จะคลายออก ทำให้ท้ายที่สุดถูกประเมินว่าเป็นเทิร์นที่มีคุณภาพไม่สูง
ดังนั้น หากต้องการพัฒนาสิ่งนี้ไปอีกระดับ...
กล่าวคือ สิ่งที่เราจะพูดถึงในขั้นตอนนี้ก็คือ...
ทิศทางการเหยียดตัวขึ้น นี่คือหัวข้อที่เราจะพูดถึงครับ!
เพราะตรงขึ้นไปด้านบนใช้ไม่ได้ ดังนั้น…
สำหรับทิศทางการเหยียดตัวขึ้น
ทางเฉียงด้านหน้าจึงเป็นคำตอบที่ถูกต้อง!
พูดให้ถูกต้องคือ…
เพราะอยู่ประมาณกึ่งกลางระหว่างทิศทางที่สกีชี้กับทิศทางลงทางลาดเหยียดตัวขึ้นไปทางเฉียงด้านหน้านั่นคือความรู้สึกแบบนั้น!

ทำไมการเคลื่อนจุดศูนย์กลางมวลจึงต้องไปทางเฉียงด้านหน้า?
เรื่องนี้ก็มีเหตุผลเช่นกัน!
ก่อนอื่น ให้ลดจุดศูนย์กลางมวลของร่างกายลงทางลาดเพื่อเข้าเทิร์น โดยไม่เหยียดตัวขึ้นตรง ๆ
เรื่องนี้มักถูกพูดถึงในคำอธิบายทางเทคนิคหลายแห่ง ทุกท่านจึงน่าจะพอเข้าใจอยู่บ้าง
แล้วทำไมจึงต้องเคลื่อนไปในทิศทางที่สกีชี้อยู่ หรือก็คือไปด้านหน้าด้วย?
คำตอบนั้นเรียบง่ายมาก…
สร้างมุมหักลำตัวออกด้านนอกโค้งแล้ว
เพราะจำเป็นต้องลงน้ำหนักบนสกีข้างนอกวงเลี้ยว!
ตอนสร้างมุมหักลำตัวออกด้านนอกโค้ง เราได้เคลื่อนจุดศูนย์กลางมวลของร่างกายไปทางเท้าข้างนอกวงเลี้ยว ดังนั้นให้นำการเคลื่อนจุดศูนย์กลางมวลแบบเดียวกันนี้มารวมกับการเคลื่อนไหวขึ้นลงด้วย!
ดังนั้น เมื่อนำมารวมกัน...
① ทิศทางไปด้านหน้าเพื่อการลงน้ำหนักบนสกีข้างนอก
และ
② ทิศทางลงทางลาดเพื่อไม่ให้คลายน้ำหนักขึ้นตรง ๆ
→ ผสานการเคลื่อนไหวทั้งสองอย่างเข้าด้วยกัน แล้วเหยียดตัวขึ้นไปทางเฉียงด้านหน้า
นี่คือทิศทางที่ถูกต้องของการเคลื่อนจุดศูนย์กลางมวล!
แล้วควรเคลื่อนไปทางเฉียงด้านหน้ามากแค่ไหน?
สำหรับการปรับรายละเอียดเล็ก ๆ น้อย ๆ แบบนั้น
แต่ก็ไม่มีมุมใดมุมหนึ่งที่บอกได้ว่าใช้ได้ถูกต้องกับทุกกรณี
ความเร็วและความชันของทางลาด
ยิ่งไปกว่านั้น คำตอบที่ถูกต้องอาจแตกต่างกันได้มากตามความรู้สึกเฉพาะตัวของแต่ละคน ดังนั้น
เป็นทิศทางที่ช่วยให้ลงน้ำหนักบนเท้าข้างนอกวงเลี้ยวได้ โดยไม่เอียงเข้าโค้งมากจนเสียการรองรับ
ลองทำโดยคำนึงว่านี่คือคำตอบที่ถูกต้อง!




